Urodził się około 1180 r., na Śląsku. Jako krakowski kanonik, z inicjatywy swego stryja, biskupa Krakowa, Iwona, spotkał w 1220 r., w Rzymie, św. Dominika i tam wstąpił do jego Zakonu Kaznodziejskiego. Po powrocie do Krakowa w 1222 r. założył pierwszy w Polsce klasztor Dominikanów. Był apostołem Polski, Czech, Rusi i Prus. Szerzył cześć Eucharystii i Matki Bożej. Na obrazach jest często przedstawiany, jak unosi z obleganego przez Tatarów Kijowa Najświętszy Sakrament i figurę Matki Bożej, lub z różańcem w ręku. Od Maryi usłyszał słowa: „Ciesz się, synu mój, Jacku, bo miłe samemu Synowi prośby twoje, a o cokolwiek będziesz prosić za mój ą przy czy na, wszystko otrzymasz”.

Zmarł 15 sierpnia 1257 r. w Krakowie i tam jest jego grób w bazylice Trójcy Świętej Ojców Dominikanów.