Święty Ojciec Pio

SosnowiecFakty na YouTube


SosnowiecFakty na twitterze


SosnowiecFakty na Google

Święty Michał Archanioł

Święty Jan Paweł II

Ankieta
Czy poznamy prawdę o Katastrofie Smoleńskiej?

tak

nie

trudno powiedzieć


Zagłębiowscy Święci


Gloria TV


WikiZagłębie


Św. Jakub Apostoł

Nawigacja
     Strona główna
     Galeria zdjęć
     Szukaj
     Linki
     Kategorie
     Regulamin Komentarzy
     Akceptacja plików cookies

Zajrzyj tutaj













Ks. prof. Włodzimierz Sedlak

Matka Boża z Guadalupe


O sprawie beatyfikacji Sługi Bożego abp. Jana Cieplaka (1857-1926), niezłomnego obrońcy praw Kościoła katolickiego w Rosji - Czyli kto pomoże?

W 2016 roku przypadnie 90. rocznica śmierci abp. Jan Ciepaka (1857-17.02.1926 USA). Urodził w ówczesnej wsi Dąbrowa w powiecie będzińskim. W 1882 r. ukończył Akademię Duchowną w Petersburgu, gdzie później był jej długoletnim profesorem. W 1908 został konsekrowany na biskupa pomocniczego archidiecezji mohylewskiej, a w 1914 został jej administratorem. W kwietnia 1919 został arcybiskupem tytularnym Ochrydy. Był w Petersburgu dwukrotnie aresztowany (1920 i 1922). W procesie moskiewskim w marcu 1923 skazano go na karę śmierci, zamienioną następnie na 10 lat więzienia. W 1924 wydalono go z ZSRR. W grudniu 1925 mianowany został na wileńskiego arcybiskupa, zmarł jednak w czasie podróży po USA w dniu 17 lutego jeszcze przed objęciem stanowiska. W marcu 1926 pochowany został w katedrze wileńskiej.



W dniach od 13 do 15 listopada 2015 r. w Sankt Petersburgu odbędzie się międzynarodowa konferencja poświęcona życiu i działalności abp. Jana Cieplaka wraz z odsłonięciem jego memorialnej tablicy. Konferencja ma pomóc przybliżyć postać wileńskiego arcybiskupa i dopomóc w wznowieniu jego beatyfikacyjnego procesu.
W związku z tym potrzebne jest opisanie historii tego procesu i przyczyny jego zatrzymania.

O otwarciu procesu beatyfikacyjnego abp. Jan Cieplaka myślano zaraz po jego nieoczekiwanej śmierci, zwłaszcza na wskutek nalegań Polonii amerykańskiej. Jednak żadna diecezja nie chciała wziąśc na siebie sprawę rozpoczęcia informacyjnego procesu.

Dopiero ks. Walerian Meysztowicz (1893-1982) od wielu lat mieszkający w Watykanie (założył w 1945 r. Polski Instytut Historyczny w Rzymie) za namową ks. Giovanni Montini (późniejszego papieża – Pawła VI) rozpoczął w 1952 roku proces beatyfikacyjny w diecezjalnym Trybunale Wikariatu Miasta Rzymu. Zezwolił na to swoim wstępnym aktem papież Pius XII. Rozpoczęcie procesu poparli także polscy kardynałowie i biskupi.

Ksiądz Meysztowicz osobiscie znał abp. Jana Cieplaka jeszcze z czasów petersburskich i został jednocześsnie wybrany postulatorem tego procesu. Nieodzowną pomoc w tym procesie okazywała mu przełożona generalna Sióstr Zmartwychwstanek m. Teresa Kalkstein. W lutym 1953 roku wicepostulatorami procesu zostali mianowani: ks. Franciszek Domański (od Chicago), o. Izydor Cywilliński, OFM (od Toledo), i ks. Franciszek Kowalczyk (od Passaic N.J).
W maju 1956 roku, w obecności arcybiskupa Nowego Jorku, kard. Francisa Spellmana, został zakończony proces rogatoryjny wszczęty w sprawie przesłuchania zamieszkałych w jego archidiecezji świadków życia abp. Cieplaka. Po zakończeniu tego procesu, sędzia-delegat, który proces przeprowadził, wręczył akta wicepostulatorowi beatyfikacyjnego procesu ks. Fr. Kowalczykowi, który dostarczył je do Rzymu. Przekazanie tych akt dało nadzieję, na szybkie zakończenie procesu w pierwszej instancji, tj. w Wikariacie Rzymu.

W dniu 17 listopada 1957 roku na jubileusz 100. lecia urodzin arcybiskupa wileńskiego w kościele polskim św. Stanisława w Rzymie abp. Józef Gawlina odprawił uroczyste okolicznościowe nabożeństwo, w czasie którego prałat Meysztowicz wygłosił kazanie o życiu i zasługach zmarłego. W nabożeństwie tym w imieniu Sekretariatu Stanu wział udział prałat Luigi Poggi (póżniejszy kardynał, dyplomata watykański). Po nabożeństwie postulator procesu poinformował zebranych o zakończeniu procesu informacyjnego, który odbył się w Trybunale Wikariatu i o postepach procesu w Kongregacji Rytów.
W dniu 29 listopada 1957 roku w Kongregacji Rytów zostało otwarte postępowanie w sprawie prawowierności pism zostawionych przez abp. Cieplaka, którzy mieli zbadać wybitni teologowie. Postulator procesu zebrał je w pięciu wielkich tomach in folio z dwoma tomami dodatkowych uwierzytelnień. Dokumenty te były pisane przez abp. Cieplaka na pięciu językach: po polsku, rosyjsku, po francusku, angielsku i w języku łacińskim.

W lutym 1959 roku papież Jan XXIII mianował kardynała narodowości francuskiej André-Damien-Ferdinand Jullien (dziekan Roty Rzymskiej) „Kardynałem Ponensem” w sprawie procesu beatyfikacyjnego abp. Cieplaka. Co ułatwić miało posunięcie procesu do przodu, gdyż do Kardynała Ponensa (prowadzącego sprawę) należała ogólna opieka nad zagadnieniem i jej przedstawienie na zebraniu kardynałów Kongregacji.

W dniu 8 listopada 1960 roku kardynałowie zebrani w Kongregacji Obrzędów w Pałacu Watykańskim pod przewodnictwem kard. Gaetano Cicognani, wysłuchali referat kard. Julliena w sprawie pism abp. Cieplaka. Kardynał poinformował, że w najbliższych dniach należy oczekiwać dekretu o prawowierności tych pism. Jest to jednoczesne przeniesienie procesu na wyższe stadium, do watykańskiej Kongregacji Rytów, w której będą zbadane świadectwa o życiu i cnotach arcybiskupa wieleńskiego. Po tym ma nastąpić zakończenie procesu i przedstawienie papieżowi wniosku o beatyfikację. Następnego dnia prefekt Kongregacji Obrzędów kard. Cicognani na osobistej audiencji przedstawił papieżowi Janowi XXIII decyzję kardynałów o uznaniu prawowierności pism abp. Cieplaka. Ojciec Święty tę decyzję swoim autorytetem „najmiłościwiej uznać i zatwierdzić raczył”. Kongregacja na wskutek papieskiej aprobaty wydała dekret o prawomyślności „pism Sługi Bożego Jana Cieplaka, arcybiskupa wileńskiego”.

W październiku 1961 roku ukazała się w Rzymie książka in folio poprzedzająca dekret introdukcyjny. Zawierała ona dekret o pismach, zeznaniach świadków i niektóre własne pisma arcybiskupa.
W ten sposób postulator procesu ks. Meysztowicz z niemałym trudem przeprowadził skutecznie proces diecezjalny w trybunale wikariatu miasta, a potem w watykańskiej Kongregacji Rytów. Kardynał Jullien umarł jednak w styczniu 1964 w Rzymie. Po nim ponencji (prowadzenia) sprawy Sługi Bożego abp. Cieplaka podjął się hiszpański kardynał Arcadio María Larraona (prefekt Kongregacji ds. Obrzędów). Wówczas stan procesu był już bardzo blisko zakończenia i ogłoszenia daty beatyfikacji. Sprawa ta była wówczas priorytetowa i szła od razu za sprawą beatyfikacji o. Maksymiliana Kolbego. Brakowało tylko jeszcze jednego dokumentu tzw. „animadversiones» (obserwacje), tj. spisane ewentualne zarzuty przeciwko świętości abp. Jana Cieplaka.

Postulator procesu osobiście na prywatnej audiencji prosił papieża Pawła VI o przyspieszenie ich wydania, który przecież, gdy nie był jeszcze papieżem zachęcał ks. Meysztowicza do rozpoczecia procesu abp. Cieplaka w Rzymie. Jednak te “animadversiones” nigdy już nie wyszły z watykańskiej kongregacji. Proces beatyfikacyjny musiał się zatrzymać.
Dlaczego tak się stało. Otóż ks. Meysztowicz w swojej książce „Gawędy o czasach i ludziach” (Londyn 1983) w opowiadaniu o abp. Cieplaku napisał na ten temat tylko jedno zdanie „Można robić różne na ten temat domysły – wszystkie niepewne; wszystkie mogą kogoś urazić lub czyjś gniew obudzić. Lepiej ich zaniechać”.

Dzisiaj możemy być już raczej pewni, że przyczyną zatrzymania procesu beatyfikacyjnego abp. Jana Cieplaka była poprawność polityczna niektórych watykańskich hierarchów i kurs obrany wówczas na zbliżenie z Rosją. To na spotkaniu w Metz, w sierpniu 1962 r. domówiono się o przyjeździe biskupów Cerkwi prawosławnej na Sobór Watykański II w zamian za obietnicę niepotępiania komunizmu. I wówczas beatyfikacja abp. Jan Cieplaka, męczennika komunizmu byłaby bardzo dla Watykanu niewygodną.

Obecnie w Papieskim Instytucie Studiów Kościelnych w Rzymie (Piazza B. Cairoli 117) przechowywana jest większość archiwaliów zebranych w czasie trwania procesu beatyfikacyjnego abp. Jana Cieplaka.
Dlatego tak wążne jest teraz, aby w pełni wznowić proces beatyfikacyjny abp. Cieplaka, aby w polskim narodzie pojawił się jeszcze jeden tak wielki Święty! I kto w tym może nam dopomóc?

Ks. Krzysztof Pożarski, Sankt Petersburg
(e-mail: ststanislas@list.ru)

Źródła informacji:
ks. Walerian Meysztowicz. Abp Jan Cieplak w „Gawędy o czasach i ludziach” (Londyn 1983); Serwis Informacyjny Ambasady RP przy Watykanie: Nr 26 (1956); Nr 33, 34 (1957); Nr 4 (1959); Nr 30, 33 (1960); Nr 30 (1961); nr 22 (1962); The Manitoba Ensign (21.02.1953).



Autor: Redakcja | 01/05/2015
Komentarze
#1 | Zagłębianin dnia 01.05.2015 08:13
Walerian Meysztowicz (ur. 24 czerwca 1893 w Pojościu[1] k. Poniewieża, zm. 24 maja 1982 w Rzymie) - polski ksiądz i teolog katolicki, mediewista.
Pochodził z rodziny ziemiańskiej z Kowieńszczyzny. Był synem Aleksandra Meysztowicza i Zofii herbu Korwin Kossakowskiej. Walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1921 wstąpił do seminarium duchownego, a w 1924 przyjął święcenia kapłańskie. W latach 1926-1929 był sekretarzem abp Romualda Jałbrzykowskiego, a w latach 1929-1932 kapelanem Stowarzyszenia "Odrodzenie". W 1932 pracował jako radca w ambasadzie polskiej przy Stolicy Apostolskiej. Równocześnie w latach 1936-1939 był profesorem prawa kanonicznego Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. Walczył w kampanii wrześniowej, następnie przedostał się do Watykanu, gdzie spędził resztę wojny. W 1945 roku założył Polski Instytut Historyczny w Rzymie, do śmierci mieszkał w Watykanie. Posiadał godność kanonika Bazyliki św. Piotra, protonotariusza apostolskiego i infułata. Członek Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie.
Autor książki Gawędy o czasach i ludziach (Londyn 1983), w której opisał dzieje rodzinnej Kowieńszczyzny i współczesne sobie wydarzenia na przestrzeni stulecia. Książka ta została wydana w 2004 roku również w przekładzie litewskim,pod tytułem Pašnekesiai apie laikus ir žmones. Był postulatorem procesu beatyfikacyjnego Arcybiskupa Jana Cieplaka.
Odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (1966)[2].
Wybrane publikacje
- De conditione juridica Ecclesiae in Polonia, Romae: Jus Pontificium 1931.
-(redaktor serii) Elementa ad fontium editiones, Romae: Institutum Historicum Polonicum Romae 1962-1972, wiele tomów.
- Gawędy o czasach i ludziach, Londyn: Polska Fundacja Kulturalna 1983, Łomianki: Wydawnictwo LTW 2012.
- Przemówienie ks. Waleriana Meysztowicza z okazji Święta - Benedetto XV, i cattolici e la prima guerra mondiale : atti del Convegno di Studio tenuto a Spoleto nei giorni 7-8-9 settembre 1962, a cura di Giuseppe Rossini, Roma: Edizioni 5 Lune 1963.
- Un monumento Polacco di lingua e di arte nella Biblioteca Apostolica Vaticana, Firenze: Leo S. Olschki 1951.
- Polsko-Morawska Księga w Bibliotece Watykańskiej, Rzym 1950.
- Św. Kazimierz, Rzym 1958.
- Poszło z dymem. Gawędy o czasach i ludziach, Wyd. 1 krajowe, Warszawa: Wydawnictwo Pokolenie 1989.
Przypisy
Pojoście w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom VIII (Perepiatycha - Pożajście) z 1887 r.
3 maja 1966 "za zasługi położone dla Rzeczypospolitej Polskiej"; Dz.U.R.P. z 1966 r. Nr 5. s. 21.
Bibliografia
- Słownik polskich teologów katolickich. Tom VIII: 1981-1993 (pod redakcją Józefa Mandziuka), wyd. Akademia Teologii Katolickiej, Warszawa 1995.
- Mieczysław Paszkiewicz, Walerian Meysztowicz (1893-1982), "Teki Historyczne" 18 (1985), s. 188-191.
- Henryk Damian Wojtyska, Ks. Walerian Meysztowicz i jego "Antemurale" [w:] Mistrz i przyjaciel. Księga pamiątkowa ku czci Księdza Profesora Marka Tomasza Zahajkiewicza, red. Jerzy Pałucki, Lublin: Redakcja Wydawnictw KUL 1997, s. 107-111.
- Ewa Tierling, Księdza [Waleriana] Meysztowicza "Gawędy o czasach i ludziach" [w:] Literackie Kresy i bezkresy. Księga ofiarowana profesorowi Bolesławowi Hadaczkowi, pod red. Katarzyny R. Łozowskiej i Ewy Tierling, Szczecin: Wydawnictwo Naukowe US 2000, s. 161-186.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.
Oceny
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony

Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?




Przenajświętsze Oblicze

Święty Brat Albert Chmielowski

Klub Gazety Polskiej w Sosnowcu

Wierszyna - Mała Polska na Syberii

Święty Szarbel Makhlouf

Starsze newsy

Arcybiskup Jan Cieplak

Kategorie newsów
     Rycerze Kolumba
     Wydarzenia
     Z ratusza
     Polityka
     Sport
     Gospodarka
     Kultura
     Rozrywka
     Z prasy, z netu
     Felietony Krzysztofa Korna
     Do redakcji

Rycerze Kolumba Sosnowiec

Chór Katedralny LUTNIA - Sosnowiec

Ks. Michael McGivney