Święty Ojciec Pio

SosnowiecFakty na YouTube


SosnowiecFakty na twitterze


SosnowiecFakty na Google

Święty Michał Archanioł

Święty Jan Paweł II

Ankieta
Czy poznamy prawdę o Katastrofie Smoleńskiej?

tak

nie

trudno powiedzieć


Zagłębiowscy Święci


Gloria TV


WikiZagłębie


Św. Jakub Apostoł

Nawigacja
     Strona główna
     Galeria zdjęć
     Szukaj
     Linki
     Kategorie
     Regulamin Komentarzy
     Akceptacja plików cookies

Zajrzyj tutaj













Ks. prof. Włodzimierz Sedlak

Matka Boża z Guadalupe


Sługa Boży w hibernacji

Dlaczego proces beatyfikacyjny abp. Jana Cieplaka, symbolu obrony wolności religii w bolszewickiej Rosji, nie jest kontynuowany?

Arcybiskup Jan Cieplak został skazany w pokazowym procesie w Moskwie w 1923 roku na karę śmierci w okolicznościach, które budziły grozę na całym świecie. Towarzyszyły temu orgie nienawiści na ulicach Moskwy, które zachodnim korespondentom przypominały czasy prześladowania pierwszych chrześcijan. Protesty Stolicy Apostolskiej oraz międzynarodowej opinii publicznej uratowały mu życie. Został deportowany ze Związku Sowieckiego i wkrótce umarł. Ostatnio katolicy z Rosji podjęli starania, aby przypomnieć heroicznego pasterza i doprowadzić do wznowienia jego procesu beatyfikacyjnego.



Bolszewickie porządki

Bolszewicki pucz w listopadzie 1917 roku miał ogromne konsekwencje dla sytuacji Kościołów w Rosji. Ogłoszony 23 stycznia 1918 roku dekret Rady Komisarzy Ludowych o rozdziale Cerkwi od państwa i szkoły od Cerkwi zapowiadał nie tylko czas wrogiej separacji, ale także bezprawie i totalną dominację państwa nad wspólnotami religijnymi.

Pozbawiono je osobowości prawnej, zakazano nauczania religii w szkołach i miejscach publicznych, znacjonalizowano ich własność. Inspiratorem tych działań był przywódca bolszewików Włodzimierz Lenin. Wśród jego najbliższych współpracowników za sprawy religii odpowiadał Jemielian Michałowicz Jarosławski (naprawdę nazywał się Miniej Izrailewicz Gubelman), założyciel Związku Wojujących Bezbożników. Kościół katolicki w Rosji liczył wówczas ponad milion wyznawców skupionych głównie w metropolii mohylewskiej ze stolicą w Piotrogrodzie. Obejmowała ona obszary Rosji europejskiej i wschodniej Białorusi i była największą diecezją katolicką na świecie. Na jej czele stał wówczas abp Edward von Ropp, Niemiec pochodzący z Łotwy.

Do jego konfliktu z władzą doszło, gdy bolszewicy znacjonalizowali własność kościelną. Arcybiskup von Ropp protestował, ale w kwietniu 1919 roku został aresztowany. Masowe protesty katolików w Piotrogrodzie oraz interwencja Stolicy Apostolskiej doprowadziły do jego uwolnienia. W listopadzie 1919 roku arcybiskup został deportowany do Polski. Jego następcą został abp Jan Cieplak, od 1908 roku biskup pomocniczy archidiecezji mohylewskiej. Miał świadomość, że przyjmuje urząd najbardziej narażony na ciosy nowej władzy. Pochodził z okolic Będzina, ale studia teologiczne ukończył w Akademii Duchownej w Sankt-Petersburgu i tam w 1881 roku przyjął święcenia kapłańskie. Pracował jako duszpasterz i nauczyciel akademicki w różnych miejscach metropolii.

Jak w cyrku Nerona

W styczniu 1922 roku Rada Komisarzy Ludowych wydała dekret o konfiskacie naczyń liturgicznych we wszystkich świątyniach. Uzasadniono to koniecznością zebrania środków na pomoc dla głodujących na Powołżu. Nie było to jednak konieczne, gdyż prawosławni i katolicy z własnej inicjatywy pomagali głodującym. Chodziło o pretekst, aby uderzyć w Kościoły. Katolicy protestowali przeciwko zaborowi swego mienia w całej Rosji, ale najmocniej w Piotrogrodzie. Mieszkało tam kilkadziesiąt tysięcy Polaków, zahartowanych w walce o swe prawa w czasach dawnego reżimu. Ich liderem był ks. prał. Konstanty Budkiewicz, proboszcz parafii pw. św. Katarzyny, położonej przy Newskim Prospekcie.

Arcybiskup Cieplak, za radą ks. Budkiewicza, nakazał duchowieństwu zbojkotowanie konfiskaty naczyń liturgicznych. Nie zgodził się także na podpisywanie umów o dzierżawienie świątyń przez parafię, gdyż nie były one własnością państwa, ale Kościoła. W odpowiedzi w grudniu 1922 roku władze zamknęły świątynie w Piotrogrodzie. Wdarły się do nich zbrojne oddziały, dewastując ich wystrój i profanując Najświętszy Sakrament. Skonfiskowano nie tylko pozłacane naczynia liturgiczne, ale także wota. Przy okazji splądrowano krypty świątyń, gdzie spoczywały szczątki biskupów i dobrodziejów parafii. Podobne wydarzenia miały miejsce w całej metropolii.

W Połocku sprofanowano szczątki św. Andrzeja Boboli, które przetrwały w nienaruszonym stanie przez prawie 300 lat. Bolszewicy wywlekli je z kościoła i wystawili jako okaz „naturalnej mumifikacji” na wystawie Ludowego Komisariatu Zdrowia. W całej Rosji represjonowano wówczas tysiąc duchownych i zakonnic. W marcu 1923 roku 15 duchownych z Piotrogrodu, z abp. Cieplakiem na czele, otrzymało wezwanie do stawienia się przed Trybunałem Rewolucyjnym (odpowiednik Sądu Najwyższego) w Moskwie. Wszyscy, poza egzarchą Fiodorowem, byli Polakami. Mieli odpowiadać z wolnej stopy, ale przed pierwszą rozprawą zostali aresztowani. Arcybiskup siedział w moskiewskich więzieniach Butyrki i na Łubiance. 21 marca 1923 roku rozpoczął się proces. Rozprawy odbywały się w wielkiej sali Domu Związkowego, nieopodal Kremla.

Proces zamienił się w seanse nienawiści do oskarżonych i do religii. Kapłanów lżono i atakowano, kiedy przewożeni byli z więzienia na salę rozpraw. Jeden z zachodnich korespondentów obserwujących proces napisał, że taka atmosfera nienawiści do chrześcijan musiała panować w cyrku Nerona. Po 5 dniach zapadł wyrok. Arcybiskupa Cieplaka i ks. Budkiewicza skazano na śmierć za „podżeganie do buntu przez zabobony”. Pozostali otrzymali wysokie wyroki więzienia i łagrów. Międzynarodowe protesty, w które zaangażował się także papież, spowodowały, że abp. Cieplakowi karę śmierci zamieniono na 10 lat więzienia. Dla ks. Budkiewicza nie było ratunku. Został zastrzelony na Łubiance 31 marca 1923 roku. W kwietniu 1924 roku abp. Cieplaka deportowano na Łotwę, skąd przyjechał do Polski. W maju 1925 roku został przyjęty na audiencji przez papieża Piusa XI, co odnotowały światowe media.

Śmierć w Ameryce

W październiku 1925 roku, odpowiadając na zaproszenia ze strony Polonii oraz biskupów amerykańskich, abp Cieplak popłynął do Ameryki. W Nowym Jorku czekało na niego kilkanaście tysięcy ludzi, a w Białym Domu przyjął go prezydent USA Calvin Coolidge. W ciągu czterech miesięcy arcybiskup odwiedził 25 amerykańskich diecezji. Wygłosił kilkaset kazań i przemówień, szeroko komentowanych w amerykańskich mediach. Stał się głosem wołającym o wolność religii w Rosji. W grudniu 1925 roku Pius XI mianował go metropolitą wileńskim. Ingres miał się odbyć w marcu 1926 roku, jednak w lutym 1926 roku arcybiskup zachorował na zapalenie płuc i trafił do szpitala w Passaic pod Nowym Jorkiem, gdzie zmarł 17 lutego 1926 roku. Zabalsamowane zwłoki przetransportowano do Polski.

W uroczystościach pogrzebowych, oprócz ogromnej rzeszy wiernych, wziął udział także prezydent Stanisław Wojciechowski. Arcybiskup został pochowany w archikatedrze wileńskiej. Nad miejscem pochówku odsłonięto w lipcu 1929 roku okazały pomnik nagrobny. Przetrwał on czasy sowieckie, choć katedra została w 1950 roku zamknięta, a później służyła za magazyn i salę koncertową. W 1989 roku została zwrócona Kościołowi na Litwie. Jednak przed wizytą Jana Pawła II w Wilnie miejscowe władze kościelne zdecydowały o usunięciu nagrobnego epitafium abp. Cieplaka i postawieniu w jego miejsce popiersia litewskiego biskupa bł. Jerzego Matulewicza.

Wstrzymana beatyfikacja

Wkrótce po śmierci rozpoczęły się starania o beatyfikację abp. Cieplaka. Nalegała na to zwłaszcza Polonia amerykańska, ale żadna diecezja nie chciała się podjąć rozpoczęcia procesu informacyjnego. Do jego otwarcia doprowadził dopiero w 1952 roku znany działacz emigracyjny ks. Walerian Meysztowicz. Znał osobiście arcybiskupa i został później wyznaczony na postulatora procesu beatyfikacyjnego. Wspierał go w tych działaniach ks. prał. Giovanni B. Montini, późniejszy papież Paweł VI. Proces rozpoczął się przed diecezjalnym Trybunałem Wikariatu Miasta Rzymu.

Zezwolił na to Pius XII, a inicjatywę poparli polscy kardynałowie i biskupi. Kiedy wydawało się, że wszystkie procedury beatyfikacyjne zostaną zakończone w 1964 roku, nastąpiło nagłe ich zatrzymanie. Stało się to w momencie, kiedy Stolica Apostolska podjęła intensywny dialog z Patriarchatem Moskiewskim, którego przedstawiciele jako obserwatorzy przybyli na Sobór Watykański II. Jednym z warunków ich przybycia było zapewnienie, że sobór nie potępi komunizmu. A beatyfikacja męczennika komunizmu byłaby okazją do pytań o naturę komunizmu i sytuację Kościoła w Związku Sowieckim. Badający tę kwestię badacz dziejów Kościoła w Rosji ks. Krzysztof Pożarski uważa, że „proces beatyfikacyjny abp. Jana Cieplaka wstrzymano wskutek poprawności politycznej niektórych watykańskich hierarchów i przyjętej wówczas polityki zbliżenia z Sowietami”.

Dokumenty zebrane w ramach tamtego postępowania znajdują się nadal w Rzymie. Można je uzupełnić kwerendami w archiwach rosyjskich. Nie ma więc żadnej przeszkody, aby proces beatyfikacyjny abp. Cieplaka, zamrożony w latach 60. ub. wieku, doprowadzić teraz do końca. • Przy pisaniu korzystałem m.in. z opracowań ks. Krzysztofa Pożarskiego pt. „O grobie Sługi Bożego abp. Jana Cieplaka w katedrze wileńskiej” oraz „Historia procesu beatyfikacyjnego abpa Jana Cieplaka”.

źródło: red. Andrzej Grajewski, www.wiara.pl



Autor: Redakcja | 06/02/2016
Komentarze
#1 | Zagłębianin dnia 07.02.2016 15:14
Arcybiskup Jan Cieplak
Sosnowiec ·
"Myślę, że to jest piękne", Stanley Cieplak powiedział. "To wspaniałe, a kościół ten jest wspaniały. Moja rodzina jest honorowana." https://sites.goo...vietwindow
Okno wyposażone Radziecki

Okno na radzieckiej historii
25 października 2004

Christopher Marcisz
Berkshire Eagle Staff

ADAMS
Stanley Cieplak przyszedł całą drogę do Północnej Berkshire w zeszłym tygodniu w swoim domu w Maryland, nie widzieć zmieniających kolory jesieni lub atrakcji, takich jak: Mount Greylock lub Massachusetts Muzeum Sztuki Współczesnej, ale aby zobaczyć unikalne witraż w kościele w Adams.

Okno, prawdopodobnie jedyny w swoim rodzaju na świecie i oferuje obrazy z trzech założycieli Związku Radzieckiego.

Trójkę glowering Figurki - Włodzimierz Lenin, Lew Trocki, a Józef Stalin - patrzeć w wyroku w Cieplaka stryjecznego dziadka, abp Jan B. Cieplak, znany również jako Jan Cieplak, który prowadził katolików Rosji, gdy bolszewicy przejęli władzę w czasie rewolucja rosyjska.

Stanley Cieplak i jego żona, Rusty, wziął szeroki objazd z ich planowaną podróż, aby odwiedzić przyjaciół w Rhode Island, aby zobaczyć przez okno w czwartek. Dostali objazd św Stanisława Kostki Kościele parafianin Mary Ann Wojtaszek i członkiem chóru Eugene Michalenko.

"Myślę, że to jest piękne" Cieplak powiedział. "To wspaniałe, a kościół ten jest wspaniały. Moja rodzina jest honorowana."

Cieplaks powiedział historie o swoim słynnym przodku arcybiskupa są częścią tradycji rodzinnej. Arcybiskup zdobył międzynarodową sławę, kiedy został aresztowany i skazany na śmierć przez rząd sowiecki w 1920 roku w obronie praw katolików w ZSRR. Ostatnim biskupem Rosji Cieplak został beatyfikowany - pierwszy krok ku świętości - wkrótce po jego śmierci w 1926 roku zostały podjęte żadne dalsze kroki.

Ale nie usłyszał o niezwykłej upamiętnienia Adamsa do niedawna. Ich córka Jenny trzeciego roku student prawa na Uniwersytecie Georgetown. Ona również gra na skrzypcach i przeprowadza się raz w tamtejszej kaplicy. wuj Michalenko, tym ks Aleksiej Michalenko tam kapelanem i ujmuje jej imię. Zapytał, czy była związana z arcybiskupem i powiedział jej o okna z powrotem w swoim rodzinnym mieście Adams. Jej rodzice zdecydowali, że chciał zobaczyć okno osobiście.

Do opracowania okna, przez nieznanego artystę, został zainstalowany w połowie lat 50. przez ówczesnego proboszcza Kościoła, ks Edmund Kempinski. Cieplak jest w dolnym lewym rogu, wskazując na krzyż. On stoi przed trzema sowieckich przywódców, którzy odblaski dół zza stołu ozdobionego sierp i młot.

Obraz nie jest do końca prawda do życia, ponieważ żaden z tych trzech rzeczywiście uczestniczył w pokazowym procesie przeciwko Cieplaka. Również słynne niesforne włosy Trockiego jest nieco oswoić na obrazie, i chociaż Stalin później stał się jednym z najbardziej przerażających dyktatorów stulecia, w momencie próby na początku 1920 roku, był marginalną postacią rządu radzieckiego. Lenin też nosi niezwykle wesoły niebieski garnitur z czerwonym krawatem, chociaż wolał ciemniejsze kolory.

Pozostałe części okna znajduje się wiele polskich obrazów, w tym kilku białych orłów i reprezentację św Maksymiliana Kolbe, polskiego księdza, który zginął w obozie koncentracyjnym. Na środku okna znajduje się charakterystyczny obraz Matki Boskiej Częstochowskiej.

Michalenko, który jest wiceprezesem Adams Historical Society, powiedział, że wiele obrazów miałaby szczególne znaczenie dla dużej polskiej społeczności imigranckich, które przybyło do Adamsa.

"Nie jest to polski rachunek tutaj", powiedział. "To jest komentarz na temat polskiego doświadczenia w 20 wieku."

Ilustracje również miałoby szczególne znaczenie w pierwszych latach zimnej wojny, kiedy Polska znajdowała się pod panowaniem komunistycznym, a wydarzenia były zaledwie kilka lat w przeszłość.

Arcybiskup odwiedził tutaj
Jednym z powodów kościół zlecenie takiego okna był dla upamiętnienia faktu, że abp Cieplak odwiedził dziesiątki kościołów wcześniej w ramach tournée po Stanach Zjednoczonych.

Cieplak pracował sobie drogę ze środowiska chłopskiego w ówczesnej okupowali Polskę stać arcybiskup dla wszystkich katolików w Rosji, zróżnicowanym i szyku społeczności, które obejmowały wiele Polaków i Litwinów w ówczesnym imperium rosyjskim. Spędził wiele czasu w obronie swoich praw, najpierw wobec reżimu carskiego, a następnie, po rewolucji 1917 roku, bolszewickiego reżimu.

Podczas głodu na początku 1920 roku, Sowieci próbowali skonfiskować obiektów religijnych i artefakty od Kościoła katolickiego, rzekomo w celu sfinansowania ulgę efforts.Cieplak nakazał jego kościoły nie do wykonania, a w 1923 roku został aresztowany.

Rozprawa w Moskwie był jednym z pierwszych dużych pokazowych reżimu sowieckiego. Cieplak został uznany za winnego i skazany na śmierć, ale w obliczu nacisków międzynarodowych, jego wyrok zamieniono na dożywocie, a on został wydany w roku 1925. Wkrótce potem wyjechał do Stanów Zjednoczonych, aby podziękować członkom społeczności polskiej na ich starania.

1000 okazał się
W dniu 21 stycznia 1926, Cieplak przybył do Adamsa i odwiedził kościół św Stanisława. Według ówczesnego North Adams Evening Transcript ponad 1000 osób z całej okazało Zachodnie Massachusetts usłyszeć arcybiskupa, mimo że jego pociąg był opóźniony i nie dotarli aż do dobrze po 9 P.M. Usługa trwał do 11.

Dziennik zauważył, że "choć cierpi na ciężkie przeziębienie," Cieplak podziękował ludziom za ich wsparcie.

"Wezwał ich, aby zawsze pozostać wiernym do tego kraju oraz do ich wiary i aby nigdy nie zapomnieć o kraju, z którego przybyli," Gazeta zgłaszane.

Niestety, ciężkie zimne okazało się zapalenie płuc, a Cieplak zmarł kilka tygodni później, w stanie New Jersey.

Dodane przez Caroline Bonnivier, Berkshire Eagle personelu.
(C) 2004, New England prasa, Inc.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.
Oceny
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony

Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?




Przenajświętsze Oblicze

Święty Brat Albert Chmielowski

Klub Gazety Polskiej w Sosnowcu

Wierszyna - Mała Polska na Syberii

Święty Szarbel Makhlouf

Starsze newsy

Arcybiskup Jan Cieplak

Kategorie newsów
     Rycerze Kolumba
     Wydarzenia
     Z ratusza
     Polityka
     Sport
     Gospodarka
     Kultura
     Rozrywka
     Z prasy, z netu
     Felietony Krzysztofa Korna
     Do redakcji

Rycerze Kolumba Sosnowiec

Chór Katedralny LUTNIA - Sosnowiec

Ks. Michael McGivney